مكتب كنيدوس و سيسيل
خروسيپوس كنيدوسي1 (برآمدنش 365) پزشك و كالبدشناس، شاگرد اودوكسوس و فيليستيون بود. او كتابي دربارهٴ انواع مختلف سبزيها (مخصوصاً راجع به كلم) و كاربرد طبي آنها نوشت.
ضمادها نيز به او منسوب است.
او با درمان به كمك فصد و مسهل به مخالفت برخاست، ولي بستن عضو را براي جلوگيري از خونريزي توصيه كرد. معالجهٴ استسقا به او منسوب است.
مكتب جزمي (مدرسهٴ كوس و سيسيل)
ديوكلس2 اهل كاروستوس3 اوبيا4 (برآمدنش در ثلث اول قرن) مهمترين نمايندهٴ مكتب جزمي در سدهٴ چهارم بود، مكتبي كه آتنيان آن را مكتب بقراطي ميناميدند. او نظريات سيسيلي و كوسي را با هم تلفيق كرد. نوشتههاي بسياري بدو منسوب است. او نخستين پزشكي بود كه به لهجهٴ آتني نوشت ويك مجموعهٴ بقراطي را (كه احتمالاً به وسيلهٴ خودش تدوين شده بود؟) بهكار برد. وظايفالاعضاشناسي او بسيار شبيه فيليستيون بود، و آسيبشناسياش تركيبي از نظريات كوسي و سيسيلي. او تب را نشانهٴ اختلالات ديگر دانست ومطالعاتي در زمينهٴ رويانشناسي، بيماريهاي زنان و مامايي انجام داد و برخي جانوران را كالبدشكافي كرد (مثلاً زهدان قاطر را تشريح كرد). او دريافت كه هر دو جنس در ايجاد تخمك براي تشكيل جنين سهيماند. او جنين انسان را (در 27 روزگي و 40 روزگي) توصيف كرد؛ جانوران را كالبدشكافي كرد و به توصيف جفت پرداخت. او نخستين كسي بود كه كتابي تحت عنوان كالبدشناسي نوشت و معلومات مربوط به عروق را بهبودي بخشيد. كتاب او به نام اوتوميكون5 دربارهٴ گياهشناسي پزشكي، قديمترين كتاب درسي گياهشناسي است، و تئوفراستوس6 بدان توجه زيادي داشته است.
گياهشناسي
يادداشت مرا در بالا دربارهٴ خروسيپوس و ديوكلس ببينيد.
جانورشناسي
يادداشت مرا دربارهٴ گزنوفون در فقرهٴ ز ببينيد.